Volg de stroom by Patricia Gaffney

Author:Patricia Gaffney
Language: nld
Format: mobi
Published: 2010-08-10T22:00:00+00:00

15

Bla bla, enzovoort

Het is lente. Vrijdag heeft mam me laten spijbelen van school en zijn we met ons drieën, zij, ik en oma, naar Washington gereden voor een lang weekend. Ik mocht rijden, maar alleen maar tot Gainesville, omdat je daarna de 1-66 krijgt en dan - slik! - de Beltway, en God weet dat ik ons alledrie had doodgereden als ik - help! - daar achter het stuur had gezeten. Dus ruilden mam en ik van plek, terwijl oma naar de damestoiletten van het benzinestation rende om te gaan plassen, zeker al voor de vierde keer sinds we van huis waren vertrokken. Ik vraag me af of ze misschien iets mankeert, maar zij beweert dat ze dat altijd heeft.

Eigenlijk was de heenreis best leuk. Ik heb wel eerder dingen ondernomen met mijn moeder en grootmoeder, maar dit was de eerste keer dat ik me één van hen voelde, in plaats van een klein meisje tussen een paar volwassenen. We waren net drie vrouwen die samen op avontuur gingen. Dat kwam ook doordat oma in de auto dingen zei die ze anders pas zegt wanneer ik niet in de buurt ben, dingen die ik eigenlijk niet eens wil horen, zoals dat ze al twee jaar niet meer zo lang achter elkaar van huis is weggeweest, omdat opa nooit eens ergens heen wil. En dat ze na hun pensionering altijd zo graag had willen gaan reizen en samen leuke dingen had willen gaan doen, enzovoort, maar dat dat een droom was gebleken die nooit zou uitkomen. Ze lachte er niet bij en maakte er ook geen grapje van, wat ze anders altijd wel doet. Haar stem werd heel hoog en beverig, en we hielden alledrie ons mond, en toen hoorde ik haar haar neus snuiten en dat was dat.

Mam keek er heel ongelukkig bij. Ik vraag me af wat zij had gezegd als ik er niet bij was geweest. Ik bedoel, het was natuurlijk wel haar eigen vader op wie oma zat af te geven. Het is wel waar dat opa een beetje een ouwe zeur kan zijn, en ik snap ook wel dat het niet altijd even leuk kan zijn om met hem getrouwd te zijn, vooral als je graag wilt dat mensen tegen je praten. Maar ik vond het ook nooit fijn wanneer mam nare dingen zei over pap. Niet dat ze dat heel vaak deed (en nu helemaal niet meer, eerder het tegenovergestelde, ik heb nooit geweten dat ze zo dol op hem was), en

dan waren het ook maar kleine dingetjes, zoals dat hij zijn baardharen in de wasbak liet liggen of dat hij altijd zo negatief was, of dat hij niet genoeg zijn best deed om aardig te zijn tegen hun vrienden. Maar toch vond ik dat heel erg en wanneer ze begon liep ik altijd meteen de kamer uit; ik bleef er nooit bij zitten om ja en amen te knikken, zelfs niet wanneer ik het met haar eens was. Ik wist gewoon niet voor wie ik moest kiezen, voor haar of voor hem.

Download

Copyright Disclaimer:
This site does not store any files on its server. We only index and link to content provided by other sites. Please contact the content providers to delete copyright contents if any and email us, we'll remove relevant links or contents immediately.